పాపం చేయాలంటే, ఒక వ్యక్తికి పాపపు కోరికలు ఉండాలి. కానీ యేసు యొక్క మానవ స్వభావ౦లో తన జీవితమంతా నీతిపట్ల ఉత్సాహం కనపరచినట్లు గుర్తించబడ్డాడు.

ఒక వ్యక్తిని నీతిమంతుడుగా తీర్చగల ఏకైక విశ్వాసం తన సొంత విశ్వాసమే. జీవిత భాగస్వామి విశ్వాసం, అతని తల్లిదండ్రుల విశ్వాసం, అతని పిల్లల విశ్వాసం, లేదా ఇతరుల విశ్వాసం ద్వారా ఎవరు నీతిమంతుడుగా తీర్చబడరు. చివరి తీర్పులో ప్రతిఒక్కరూ దేవుని ఎదుట ఒంటరిగా నిలబడతారు మరియు వారి హృదయంలో ఉన్న దాని బట్టి మాత్రమే తీర్పు ఇవ్వబడుతుంది.

సిస్టేమెటీసియన్ అనేవాడు బైబిల్, క్రీడ్స్ మరియు సంఘం యొక్క ఒప్పుకోలు మాత్రమే కాకుండా, చరిత్ర అంతటా దేవుడు ఇచ్చిన ఉత్తమ ఉపాధ్యాయుల ఆలోచనలను కూడా అధ్యయనం చేస్తాడు. సిస్టేమెటీసియన్, డేటా అంతటిని అనగా -బైబిల్, చారిత్రక మరియు క్రమబద్ధమైన వాటిని పరిగణనలోకి తీసుకొని దానిని ఒకచోట చేరుస్తాడు.

క్రీస్తు మరణము మరియు పునరుత్థానములో విశ్వాసి యొక్క ఐక్యత మరియు రోజువారీ అనుభవంలో అది పనిచేయకపోవడం అనేది లూథర్ కు, క్రైస్తవుడు జీవితంలోని ప్రతి అనుభవాన్ని చూడటం నేర్చుకునే దృశ్య లెన్స్ లుగా మారింది.

తొంభై అయిదు సిద్ధాంత పత్రాలు సంఘము కంటే కూడా చాలా ఆసక్తిని రేకెత్తించాయి మరియు సంఘం పునరావాసానికి మించినదని కూడా వెల్లడించాయి. దానికి సంస్కరణ అవసరం. సంఘము, లోకము ఎప్పటికీ ఒకేలా ఉండవు.

ఒక క్రీడ్ లేదా ఒప్పుకోలు యొక్క పాత్ర లేఖనాన్ని భర్తీ చేయడం కాదు, దానికి బదులుగా తప్పుకు వ్యతిరేకంగా లేఖనంలోని సత్యానికి సంఘము యొక్క సాక్ష్యాన్ని క్రోడీకరించడం.

సంస్కరణ అంతర్దృష్టుల నాణ్యత లేదా ఖచ్చితత్వం ఏదీయు గత ఐదు వందల సంవత్సరాలలో ఎక్కడ క్షీణించలేదు. ఇప్పటికీ మానవ నిస్సహాయత మరియు ఆనందం మధ్య విభేదాలను కలిగించే కీలక ప్రశ్నలకు ఇంకను అవే సమాధానాలుగా వున్నాయి.

మేల్కొలుపు అనేది పునర్జీవం, ఉజీవము, మరియు సంస్కరణ యొక్క మహిమానీయమైన పని. దేవుడు మనలను మేల్కొలిపినప్పుడు ఆయన మన హృదయాలను పునర్జీవిస్తాడు, నూతన జన్మ అనే వరమును మనకు ప్రసాదిస్తాడు, మరియు మనలను జీవింపజేస్తాడు.

క్రైస్తవులు ఎల్లప్పుడూ పాపులు గనుక సంఘానికి ఎల్లప్పుడూ సంస్కరణ అవసరం. అయితే, ఆ అవసరం ఎప్పుడు సంపూర్ణ అవసరం అవుతుందనేది మన ముందున్న ప్రశ్న.