యేసు ఎప్పుడు మరణించారు?

ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఉన్న క్రైస్తవులు ప్రతి ఏటా ఈస్టర్ పండుగను జరుపుకుంటారు; ఇది సమాధి నుండి యేసు క్రీస్తు పునరుత్థానాన్ని స్మరించుకునే పండుగ. నజరేయుడైన యేసు మరణం కేవలం ఒక మతపరమైన స్మరణ మాత్రమే కాదు, అది ఒక చారిత్రక వాస్తవం కూడా. బైబిల్ వెలుపల కూడా (టాసిటస్, జోసెఫస్, ఫిలో మరియు తల్ముద్ వంటివి) మొదటి మరియు రెండవ శతాబ్దాలకు చెందిన అనేక సాహిత్య ఆధారాలలో నజరేయుడైన యేసు ప్రస్తావన కనిపిస్తుంది.

ఆధునిక కాలంలో మనం ఆశించే విధంగా సిలువ వేయడానికి బైబిల్ తేదీని జాబితా చేయనప్పటికీ, సమయం మరియు స్థలాన్ని తిరస్కరించడం లేదు. ఈ చారిత్రక వాస్తవం యొక్క సందర్భాన్ని అర్థం చేసుకుంటే, “యేసు మూడు రోజులు సమాధిలో ఉన్నాడా?” అనే ప్రశ్నకు మనం సమాధానం ఇచ్చే తర్కాన్ని ఉపయోగిస్తాము. నజరేయుడైన యేసు యొక్క చారిత్రాత్మక మరణం, శుక్రవారం, ఏప్రిల్ 3, AD 33, తొమ్మిదవ గంటకు (సాయంత్రం 3 గంటలకు), యెరూషలేము నగరానికి సమీపంలో/నగర ద్వారం వెలుపల ఉన్న గోల్గోతా వద్ద శిలువ వేయడం ద్వారా విస్తృతంగా గుర్తించబడింది. గోల్గోతా, గ్రీకులో “పుర్రె స్థలం” అని అర్ధం, రోమీయుల చేతిలో నేరస్థులను సిలువ వేయడానికి ఒక సాధారణ ప్రదేశం.

యేసు యొక్క బహిరంగ మరణం యొక్క ప్రాముఖ్యతను పరిగణించాలి. యేసును చంపడానికి పన్నిన కుట్రను మరియు పస్కా పండుగనాడు క్షమించబడి, విడుదల చేయబడిన ఖైదీ బరబ్బాకు బదులుగా ఆయనను అమ్మిన విషయాన్ని సువార్త వృత్తాంతాలు వెల్లడిస్తున్నాయి (మత్తయి 27; మార్కు 14–15; లూకా 23; యోహాను 11; 19 చూడండి). యూదయ యొక్క ఐదవ గవర్నరైన పొంతు పిలాతు, బెదిరింపులకు లోనై లేదా కుమ్మక్కులోనై, యేసును వెంటనే చంపమని ఆజ్ఞాపించాడు. ఈ బహిరంగ ప్రదర్శనలో, జనసమూహం అవమానంలో పాల్గొంటుండగా, శరీరం పూర్తిగా నశించే వరకు అనేక రకాల హింసలను ఉపయోగించడం ద్వారా, ఎలాంటి రహస్యానికి మరియు మరణం గురించిన భ్రమలకు తావులేకుండా ఉండేలా ఈ మరణశిక్షా విధానం రూపొందించబడింది.

అంతేకాకుండా, యేసు మరణ సమయం కూడా నమోదు చేయబడింది; ఆయనతో పాటు సిలువ వేయబడిన ఇద్దరు దొంగలు వ్యక్తం చేసిన అభిప్రాయాలను సువార్త రచయితలు ఇందులో వివరించారు (మత్తయి 27:38–44; లూకా 23:32–43 చూడండి). యేసు పలికిన చివరి మాటలు కూడా నమోదు చేయబడ్డాయి; ఇందులో “సమాప్తమైనది” అనే మాట కూడా ఉంది, దీనిని ఆయన తన ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టే ముందు ఒక చివరి ఆర్తనాదంతో పలికారు (యోహాను 19:30; మత్తయి 27:50 కూడా చూడండి). అక్కడ చూస్తున్న వారిలో ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తి అయిన శతాధిపతి స్పందనను మార్కు నమోదు చేశాడు; ఆయన యేసు “ఆ విధంగా ప్రాణం విడవడాన్ని చూసి”, “నిజంగా ఈయన దేవుని కుమారుడే!” అని ఉద్ఘాటించాడు (మార్కు 15:39).

యేసు మరణం మరియు పునరుత్థానం యొక్క కాలక్రమాన్ని కొన్ని వాదనలు సవాలు చేస్తాయి. వాటిలో మూర్ఛ(స్వూన్) సిద్ధాంతం కూడా ఒకటి. ఈ సిద్ధాంతం ప్రకారం, యేసు సిలువపై చనిపోలేదు, కేవలం స్పృహ కోల్పోయాడు. ఒకవేళ ఇది సాధ్యమైనప్పటికీ, కాలం యొక్క వాస్తవికత మనకు చెప్పేదేమిటంటే, నజరేయుడైన యేసు ఏదో ఒక సమయంలో నిజానికి మరణించాడు. చారిత్రక మరియు సువార్త వృత్తాంతాలు, సిలువపై ఆయన బహిరంగ మరణం యొక్క సమయం మరియు అది స్వీకరించబడిన విధానం యొక్క ప్రాముఖ్యతను తెలియజేస్తాయి. యేసు మరణం అత్యంత తీవ్రమైనదైనప్పటికీ, అది యాదృచ్ఛికమైనది కాదు లేదా దేవుని సార్వభౌమాధికారానికి వెలుపల జరిగినది కాదు; దానికి బదులుగా, “తగిన సమయంలో క్రీస్తు భక్తిహీనుల కొరకు మరణించాడు” (రోమా 5:6).

దీని ద్వారా, సిలువపై యేసు మరణం కేవలం ఒక భౌతిక సంఘటన మాత్రమే కాదని, అది ఒక ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని కూడా వెల్లడిస్తుందని మనం గ్రహిస్తాము. ఒక బలియాగంగా మరియు నిబంధన సంబంధిత మరణంగా ఆయన మరణం అత్యంత విశిష్టమైనది. ఇదే సువార్త. యేసు కేవలం ఒక మంచి మనిషి లేదా జ్ఞాని అయిన బోధకుడు మాత్రమే కాదు; ఆయన ‘చివరి ఆదాము’. అపొస్తలుడైన పౌలు ఇలా వివరిస్తున్నారు: “ఏలయనగా ఒక మనుష్యుని [ఆదాము] అవిధేయతవలన అనేకులు పాపులుగా ఏలాగు చేయబడిరో, ఆలాగే ఒకని [యేసు] విధేయతవలన అనేకులు నీతిమంతులుగా చేయబడుదురు.” (రోమీయులకు 5:19). శతాధిపతి గుర్తించినట్లుగా యేసు దైవ-మానవ స్వరూపి (God-man) కాబట్టి, తన శరీరంలో ఆయన అర్పించిన ఆ బలియాగం ఆయనతో ఐక్యమైన వారికి నిత్యమైనదిగా ఉంటుంది.

నజరేయుడైన యేసు మరణం అనేక ఇతర ప్రశ్నలను లేవనెత్తుతుంది: యేసు ఎవరు? లోకం ఇప్పటికీ ఆయన మరణం గురించి ఎందుకు మాట్లాడుతుంది? అసలు జీవమున్న ప్రతి జీవి మరణానికి ఎందుకు లోనవ్వాలి? బైబిలు ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానమిస్తుంది మరియు మన స్వంత మరణం గురించి ధ్యానించడానికి మనకు సహాయపడుతుంది. మనం న్యాయస్థానంలో ఏ నేరానికీ శిక్షించబడకపోయినా, మనకు మరణశిక్ష విధించబడిందని గుర్తించేలా సిలువ చిత్రం మనల్ని బలవంతం చేస్తుంది. మన మరణశీలతను మనం ఎంతగా నిరాకరించడానికి ప్రయత్నించినా, జీవితం యొక్క బలహీనతను మరియు దాని ముగింపు కోసం పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉండలేమనే మన అసమర్థతను ఒప్పుకునేలా చేయడానికి, ఊహించని మరణ భయం కంటే గొప్పది ఏదీ లేదు. మన సృష్టికర్తయైన దేవుడు మనతో నిజాయితీగా ఉన్నట్లే, మనం కూడా మనతో నిజాయితీగా ఉండాలి: “పాపమునకు జీతము మరణము” (రోమా 6:23). ఈ విషయంలో, క్రీస్తు మరణాన్ని బట్టి మనం సంతోషిస్తాము, ఎందుకంటే “ఎందుకనగా మనమాయనయందు దేవుని నీతి అగునట్లు పాపమెరుగని ఆయనను మనకోసము పాపముగాచేసెను” (2 కొరింథీ 5:21).

ఈ వ్యాసం మొదట లిగోనియర్ మినిస్ట్రీస్ (Ligonier Ministries) బ్లాగ్‌లో ప్రచురించబడింది.