మొదటి వివాదం: అగస్టీన్ వెర్సస్ పెలాజియస్

తొలి సంఘములో రక్షణ సిద్ధాంతానికి సంబంధించి జరిగిన అత్యంత ముఖ్యమైన వివాదం పెలాజియన్ వివాదం. ఐదవ శతాబ్దంలో జరిగిన ఈ వివాదం యొక్క ఫలితం, పదహారవ శతాబ్దపు సంస్కరణల నాటి రక్షణ సిద్ధాంతపరమైన చర్చలతో సహా, ఆ విషయంపై జరిగిన తదుపరి ప్రతి చర్చను ప్రభావితం చేసింది. పెలాజియన్ వివాదంలో ఒక పక్షాన పెలాజియస్, కేలెస్టియస్, మరియు ఎక్లానమ్‌కు చెందిన జూలియన్ వంటి వ్యక్తులు ఉన్నారు. వ్యతిరేక పక్షాన అగస్టీన్ మరియు జెరోమ్ వంటి వ్యక్తులు ఉన్నారు. ఈ వివాదం యొక్క తరువాతి దశలో, జాన్ కాసియన్ ఒక వైఖరిని తీసుకున్నాడు, అది అప్పటి నుండి సెమీ-పెలాజియనిజంగా ప్రసిద్ధి చెందింది, కానీ మన ప్రయోజనాల కోసం, ప్రధాన తొలి వ్యక్తుల యొక్క అత్యంత ముఖ్యమైన బోధనపై దృష్టి పెడతాము.

పెలాజియస్ ఎవరు?

పెలాజియస్ ఒక బ్రిటిష్ సన్యాసి; ‘పెలాజియన్ వివాదం’ యొక్క నేపథ్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి సన్యాస జీవన విధానం గురించి కొంత అవగాహన కలిగి ఉండటం అవసరం. మూడవ శతాబ్దంలో ఒక క్రైస్తవ తపస్వి ఉద్యమం ప్రారంభమైంది, ఇది సన్యాస వ్యవస్థ అభివృద్ధికి దారితీసింది. సన్యాసులు—వ్యక్తిగతంగా లేదా సమూహాలుగా—తమకు రక్షణ లభించేలా చేసే కఠినమైన తపస్సుతో కూడిన జీవనశైలిని అనుసరించేవారు. దేవునితో ఐక్యం కావాలనే లక్ష్యంతో, శారీరక వాంఛలపై ఆత్మ-నిగ్రహాన్ని సాధించడానికి సన్యాసులు వివిధ రకాల సాధనలను (తపస్సు పద్ధతులను) పాటించేవారు.

అగస్టీన్ సన్యాస పద్ధతులను పూర్తిగా తిరస్కరించలేదు, కానీ తన ప్రసిద్ధ ‘కన్ఫెషన్స్’ గ్రంథంలోని 10వ భాగంలో, ఇప్పుడు ప్రసిద్ధి చెందిన ప్రార్థనను రాశాడు: “నీవు ఆజ్ఞాపించినది ఇవ్వు, మరియు నీవు కోరుకున్నది ఆజ్ఞాపించు.” అది, దేవుని ఆజ్ఞలను నెరవేర్చే సామర్థ్యాన్ని తనకు ప్రసాదించమని దేవుడిని కోరిన ఒక అభ్యర్థన. అటువంటి ప్రార్థన, సోమరులైన సన్యాసులకు దేవుని ఆజ్ఞలను పాటించకపోవడానికి ఒక సాకు ఇవ్వడం ద్వారా, కఠోరమైన ఆత్మనియంత్రణతో కూడిన మొత్తం సన్యాస జీవనశైలిని దెబ్బతీస్తుందని పెలాజియస్ నమ్మాడు: “ఇది దేవుడి తప్పు. విధేయత చూపడానికి కావలసిన కృపను ఆయన నాకు ఇవ్వలేదు.” అందువల్ల, పెలాజియస్ అగస్టీన్ అభిప్రాయాన్ని తిరస్కరించాడు.

ఆదిమ పాపాన్ని పెలాజియస్ తిరస్కరించడం

ఈ వివాదానికి మూల కారణాన్ని అర్థం చేసుకోవాలంటే, పెలాజియస్ (మరియు కేలెస్టియస్) యొక్క కొన్ని ప్రాథమిక బోధనలను కూడా తెలుసుకోవడం అవసరం. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, ‘ఆదిమ పాపం’ అనే భావనను పెలాగియస్ పూర్తిగా తిరస్కరించాడు. భౌతిక శరీరాలను కలిగి ఉండటం వల్ల మనుషులు స్వతహాగానే దుర్మార్గులని వాదించిన మానికేయన్లతో అతను చాలా కాలం పాటు వాదించాడు. దానికి ప్రతిగా, మనుషులు దేవునిచే సృష్టించబడ్డారు కాబట్టి వారు స్వతహాగానే మంచివారని పెలాజియస్ వాదించాడు.

మానవులు మంచివారిగా సృష్టించబడ్డారని, కానీ ఆదాము పతనం ఫలితంగా వారు భ్రష్టుపట్టారని అగస్టిన్ వంటి బోధకులు చెప్పడం పెలాజియస్ విన్నప్పుడు, అది మానికేయిజంలా ఉందని అతనికి అనిపించింది. దానికి ప్రతిస్పందనగా, ఆదాము పాపం కేవలం ఆదామును మాత్రమే ప్రభావితం చేసిందని పెలాజియస్ అన్నాడు. మనం ఆదామును అనుకరించడం ద్వారా పాపం చేస్తామని, కానీ మన స్వభావం భ్రష్టుపట్టినందువల్ల అలా చేయమని అతను వాదించాడు. దానికి బదులుగా, ఆదాము సంతానంగా, పిల్లలు సహజంగా తమ తల్లిదండ్రుల అలవాట్లను, మాటతీరును అలవరచుకున్నట్లే, మనం అనుకరణ ద్వారా పాపం చేసే అలవాటును అలవరచుకుంటాము. కాలక్రమేణా, ఆ పాపపు అలవాటు, ఒక యాసలాగా, మనలో పాతుకుపోతుంది.

కృపపై పెలాజియస్ యొక్క ప్రత్యేక దృక్పథం

రక్షణ విషయంలో దేవుని కృపకు తన సిద్ధాంతంలో చోటు లేదన్న విషయాన్ని పెలాజియస్ అంగీకరించడు; అయితే, రోమన్ క్యాథలిక్ లేదా ప్రొటెస్టంట్ వర్గాలకు చెందిన ఇతర కృపా సిద్ధాంతాలన్నింటికీ భిన్నంగా ఉండటం వల్ల, కృప పట్ల అతనికున్న దృక్పథాన్ని అర్థం చేసుకోవడం కష్టంగా ఉండవచ్చు.

మొదటిగా, పెలాజియస్ ప్రకారం, లేఖనాలలో దేవుని వరమైన ప్రత్యక్షత ఒక కృపా వరం. ఆయన తన ధర్మశాస్త్రాన్ని మనకు ఇవ్వవలసిన అవసరం లేదు. రెండవదిగా, యేసు అనే వరం కృపా వరం. ఇప్పుడు మనకు అనుకరించడానికి ఒక నూతన ఆదాము ఉన్నాడు. మనం యేసును అనుకరిస్తే, క్రమంగా విధేయత అనే నూతన అలవాటును పెంపొందించుకుంటాము, మరియు క్రీస్తు పాపరహితుడు కాబట్టి, మనం కూడా, సరిగ్గా ఎంచుకుంటే, పాపరహితత్వాన్ని సాధించగలము. మూడవదిగా, మరియు అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, మన మానవ స్వభావమే ఒక కృపా వరం. మనం సృష్టించబడాలని కోరుకోలేదు. మంచిని లేదా చెడును ఎంచుకోగల సామర్థ్యం మన స్వభావంలో ఒక భాగం. ఆ సామర్థ్యం దేవుడు ఇచ్చిన వరం, దానిని మనం సంపాదించుకోలేదు లేదా దానికి అర్హులం కాలేదు. మరో మాటలో చెప్పాలంటే, ఆదామును కాకుండా యేసును అనుకరించడానికి మనం ఎంచుకోగల స్వేచ్ఛా సంకల్పాన్ని దేవుడు కృపతో మనకు ఇచ్చాడు. కాబట్టి, రక్షణ కృప ద్వారానే లభిస్తుందని తాను నమ్ముతున్నట్లు పెలాజియస్ కూడా చెప్పుకుంటాడు.

అగస్టీన్ యొక్క స్పందన

మానవాళి సమస్య యొక్క స్వభావాన్ని పెలాజియస్ పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోయాడని, దాని ఫలితంగా, పరిష్కారాన్ని కూడా పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోయాడని అగస్టిన్ బదులిచ్చారు. ఆది పాపాన్ని మరియు ఆదాము పతనం వల్ల కలిగిన మానవ స్వభావ భ్రష్టత్వాన్ని తిరస్కరించడం ద్వారా, పెలాజియస్ అసలు కృపే కాని ఒక కృపా సిద్ధాంతాన్ని సృష్టించాడు. ఆదాము పతనానికి ముందు మరియు తరువాత మానవాళికి మధ్య అపారమైన వ్యత్యాసం ఉందని అగస్టిన్ నొక్కి చెప్పారు. ఆదాము యొక్క భ్రష్ట స్వభావం అతని సంతతి వారందరికీ సంక్రమించిందని కూడా ఆయన నొక్కి చెప్పారు. అగస్టిన్ దృష్టిలో, కృప అనేది దానికి అర్హత లేని పాపులకు ఇవ్వబడిన ఒక వరం.

నేటి రోమన్ కాథలిసిజంను నిర్వచించే మధ్యయుగ సంఘ-యాజక విమోచనశాస్త్ర వ్యవస్థ అభివృద్ధికి దోహదపడే రీతిలో అగస్టీన్ కూడా కృపా సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించాడని అర్థం చేసుకోవడం ముఖ్యం. కానీ ఇక్కడ మన ఉద్దేశ్యం ప్రకారం, పెలాజియన్ వివాదంలో కీలకమైన అంశం ఆది పాప సిద్ధాంతం యొక్క బైబిల్ సత్యంపై పట్టుబట్టడమే. ఈ విషయాన్ని ఆరెంజ్ సభ (529) శాసనాలలో వివరంగా వివరించారు. సమస్యను కచ్చితంగా నిర్ధారించకపోతే, పరిష్కారాన్ని (రక్షణ సిద్ధాంతాన్ని) సరిగ్గా అర్థం చేసుకునే అవకాశం లేదు.

మా తదుపరి వ్యాసంలో, ‘ఆదిమ పాపం’ గురించిన సిద్ధాంతం ఉన్నప్పటికీ, మానవ సమస్యకు సంబంధించిన మరొక అంశాన్ని తప్పుగా అర్థం చేసుకోవడం వల్ల రోమ్ ఏ విధంగా ఒక వికృతమైన ‘రక్షణ సిద్ధాంతాన్ని’ రూపొందించుకుందో మనం పరిశీలిస్తాము.

ఈ వ్యాసం మొదట లిగోనియర్ మినిస్ట్రీస్ (Ligonier Ministries) బ్లాగ్‌లో ప్రచురించబడింది.