స్వీయ క్రమశిక్షణ అంటే ఏమిటి?

స్వీయ క్రమశిక్షణ విషయంలో మీరు ఎంత సమర్థులు? మీరు ఈ వ్యాసాన్ని బహుశా మొబైల్ పరికరంలో చదువుతూ ఉండవచ్చు, మరియు మన ప్రపంచంలో మరేదానికన్నా ఎక్కువగా మొబైల్ పరికరాలే స్వీయ క్రమశిక్షణను నిరుత్సాహపరచవచ్చు. నిరంతరంగా స్క్రోల్ చేయడం మనల్ని డోపమిన్‌కు బానిసలుగా మారుస్తుందని, ఆ అలవాట్లు సోమరితనం మరియు వాయిదా వేయడానికి దారితీస్తాయని నిపుణులు చెబుతున్నారు.

కానీ మన స్వీయ-క్రమశిక్షణ లేకపోవడం వల్ల మన ఫోన్‌లను లేదా ప్రపంచంలోని ఏదైనా ఇతర భౌతిక వస్తువులను మనం నిందించలేమని ఒక చిన్న ధ్యానం చెబుతుంది. నింద మనపైనే ఉంది; క్లూ స్వీయ-క్రమశిక్షణ అనే పదంలోనే ఉంది, కాదా?

బైబిల్ యొక్క ఆధునిక ఆంగ్ల అనువాదాలలో ‘స్వీయ క్రమశిక్షణ’ అనే పదం కనిపించదు, కానీ దానికి చాలా దగ్గరి సంబంధం ఉన్న ‘ఆత్మనిగ్రహం’ అనే పదం ఖచ్చితంగా కనిపిస్తుంది. ఆత్మనిగ్రహం, అంటే తనను తాను అదుపులో ఉంచుకోవడం, ఒక దైవిక లక్షణం; నిజానికి, అది ఒక దైవస్వరూప లక్షణం. దేవుడు ఆకాశమును భూమిని సృష్టించుటకు పూనుకున్నప్పుడు, ఆయన ఒక నిర్దిష్టమైన ఉద్దేశ్యము చొప్పున, ఒక నిర్దిష్టమైన కాలవ్యవధిలో పనిచేశాడు (ఆదికాండము 1). ఆయన తన పనిని అస్తవ్యస్తంగా, ఒక రోజు నుండి మరొక రోజుకు ఏమి చేయాలో తెలియక, అప్పటికప్పుడు ఆలోచించుకుంటూ చేయలేదు. మరియు ఇప్పుడు కూడా, ఆయన అదే పద్ధతిలో తన పనిని కొనసాగిస్తున్నాడు (యోహాను 5:17).

దేవుడు క్రమమునకు కర్తయగువాడు, క్రమరహితానికి కర్తయగువాడు కాదు (1 కొరింథీ. 14:33). మన సంస్కృతిలో ఆకస్మికతకు తరచుగా అధిక విలువ ఇవ్వబడుతుంది, మరియు దానికి ఖచ్చితంగా ఒక సరైన స్థానం ఉంది, కానీ అది సులభంగా తొందరపాటు చర్యలుగా దిగజారగలదు, ఇది ఆత్మనిగ్రహానికి పూర్తి వ్యతిరేకం. కాబట్టి, మీరు లేదా నేను ఆత్మనిగ్రహాన్ని పాటించినప్పుడు, మనం మన సృష్టికర్తను అనుకరిస్తాము. నిజానికి, ఇది విరుద్ధంగా అనిపించినప్పటికీ, అత్యంత ఆత్మనిగ్రహం గల వ్యక్తే అత్యంత దేవునిచే-నియంత్రించబడిన వ్యక్తి అని మనం చెప్పవచ్చు.

క్రొత్త నిబంధనలో ఆత్మనిగ్రహం యొక్క ప్రాముఖ్యతను ప్రత్యేకంగా నొక్కిచెప్పే మూడు వాక్యభాగాలు ఉన్నాయి.

1. 1 కొరింథీయులకు 9:24–27

మొదటిది 1 కొరింథీయులు 9:24–27. ఇక్కడ పౌలు క్రైస్తవ జీవితాన్ని మారథాన్ పరుగుతో మరియు బాక్సింగ్ పోటీతో పోల్చాడు. పరుగెత్తేటప్పుడు క్రీడాకారులందరూ పాటించవలసిన ఆత్మనిగ్రహం గురించి ఆయన వివరిస్తాడు. మనలో చాలామంది క్రీడల పట్ల విపరీతమైన మోజు ఉన్న సమాజంలో జీవిస్తున్నందున, అగ్రశ్రేణి క్రీడాకారులు కేవలం పరుగెత్తే రోజునే కాకుండా, ప్రతిరోజూ ఆహారం, వ్యాయామం, శిక్షణ మరియు నిద్ర విషయంలో కఠినమైన నియమావళిని పాటించాలని మనకు అర్థమవుతుంది.

పౌలు దీనిని క్రైస్తవ జీవితమంతటికీ వర్తింపజేస్తాడు: “ఒకవేళ ఇతరులకు ప్రకటించిన తరువాత నేనే భ్రష్టుడనై పోదునేమో అని నా శరీరమును నలగగొట్టి, దానిని లోపరచుకొనుచున్నాను.” (1 కొరింథీ. 9:27). మారథాన్ పరుగులో పాల్గొనే క్రీడాకారునికి లక్ష్యం లేదా ప్రేరణ లోపించదు. కానీ క్రైస్తవునికి కూడా అంతే. మనం ఇలాంటి ప్రశ్నలు వేసుకున్నప్పుడు జీవితకాలపు స్వీయ క్రమశిక్షణ మొదలవుతుంది: నేను ఎవరు? నేను ఇక్కడ దేనికోసం ఉన్నాను? నా లక్ష్యాలు ఏమిటి, వాటిని చేరుకోవడానికి నేను ఎలా ప్రయత్నించాలి? వెస్ట్‌మిన్‌స్టర్ షార్టర్ కేటకిజంలోని మొట్టమొదటి సమాధానమే సూటిగా విషయాన్ని చెబుతూ, “దేవునిని మహిమపరచుటయు, ఆయనను నిరంతరం ఆనందించుటయు మనుష్యుని ప్రధాన ధ్యేయము” అని మనకు గుర్తుచేస్తుంది. నా జీవితంలోని ప్రతిదీ ఈ గొప్ప లక్ష్యానికి లోబడి ఉండాలి.

2. గలతీయులకు 5:22–23

రెండవ వాక్యభాగం గలతీయులకు 5:22–23, ఇక్కడ పౌలు ఆత్మ ఫలాలను ఇలా జాబితా చేశాడు: “ప్రేమ, సంతోషము, సమాధానము, దీర్ఘశాంతము, దయాళుత్వము, మంచితనము, విశ్వాసము, సాత్వికము, ఆశానిగ్రహము.” ఈ ఫలాల జాబితా, “శరీరకార్యములు” (గలతీయులకు 5:19–21) జాబితా తర్వాత వెంటనే వస్తుందని గమనించండి. వాటి స్వభావరీత్యా ఈ “శరీరకార్యములు” అదుపులేని, నిగ్రహం లేని కోరికలు మరియు దురాశలే. సాధారణ మరియు సహజమైన మానవ వాంఛలు అదుపు తప్పాయి; అవి గట్లు తెగి ప్రవహించే నదిలా ఉండి, విస్తృతమైన నష్టానికి, విధ్వంసానికి దారితీస్తున్నాయి.

ఆత్మ ఫలము “ప్రేమ” మరియు “ఆత్మనిగ్రహం” అనే పదాలతో మూయబడ్డాయి అని గమనించండి. క్రొత్త నిబంధనలో ప్రేమ తరచుగా అత్యున్నత సద్గుణంగా పరిగణించబడుతుందని మనకు తెలుసు—”ప్రేమయే అన్నిటికన్నా గొప్పది” (1 కొరింథీ. 13:13)—కానీ ప్రేమను కూడా నిర్దేశించి, సరైన మార్గంలో నడిపించాలి. ఆత్మనిగ్రహం, లేదా స్వీయ క్రమశిక్షణ, ఆహారం, పానీయం, విశ్రాంతి, లైంగిక వాంఛ, సుఖం, వినోదం మరియు మిగతా అన్నింటి పట్ల మానవులకు ఉండే కోరికలను గుర్తిస్తుంది, కానీ అవి అదుపు తప్పి, అనియంత్రిత వాంఛలుగా మరియు దురాశలుగా మారకుండా, వాటిని నియంత్రణలో ఉంచడానికి జాగ్రత్తగా మార్గాలను ఏర్పరుస్తుంది. అదుపులేనితనానికి పేరుగాంచిన క్రేతు ద్వీపంలో పరిచర్య చేస్తున్న తీతుకు పౌలు వ్రాస్తున్నప్పుడు, ఆ సమాజంలోని వివిధ సమూహాలను ఉద్దేశించి ప్రసంగిస్తూ, “ఆత్మనిగ్రహం” కలిగి ఉండవలసిన అవసరాన్ని అనేకసార్లు ప్రస్తావించడం యాదృచ్ఛికం కాదు: “వృద్ధులు,” “వృద్ధస్త్రీలు,” “యువకులు,” నిజానికి “సకల జనులు” (తీతు 2:1–12).

3. 2 తిమోతి 1:7

చివరగా, 2 తిమోతి 1:7 వచనాన్ని పరిగణించండి: “దేవుడు మనకు భయము గల ఆత్మను కాక, శక్తి, ప్రేమ, మరియు ఆత్మనిగ్రహము గల ఆత్మను అనుగ్రహించెను.” ఇరవై ఒకటవ శతాబ్దంలో జీవిస్తున్న విశ్వాసపాత్రులైన క్రైస్తవులకు ఇది సమయోచితమైన మాట అని నేను అనుకుంటున్నాను. మన చుట్టూ ఉన్న సంస్కృతి అంతకంతకూ శత్రుత్వంతో, కోపంతో, మరియు అసహనంతో నిండిపోయింది, అందువల్ల విశ్వాసులు వ్యతిరేకత మరియు అణచివేత వలన సులభంగా భయపడిపోతున్నారు. క్రొత్త నిబంధనను బట్టి చూస్తే, తిమోతి కొంతవరకు వెనకడుగు వేసే మరియు పిరికి స్వభావం గలవాడని, “సమయమందును, అసమయమందును” పరిచర్య కొనసాగించమని అతన్ని ప్రోత్సహించవలసి వచ్చిందని స్పష్టమవుతోంది (2 తిమోతి 4:2).

ఈ వాక్యభాగం నుండి మనం గ్రహించగల ఒక అనువర్తనం బహుశా కొంచెం ఆశ్చర్యకరంగా ఉండవచ్చు, కానీ అది విలువైనది. మనల్ని చాలా సులభంగా పీడించగల భయానికి, ఆందోళనకు ఆత్మనిగ్రహం లేదా స్వీయ క్రమశిక్షణనే విరుగుడు. ఎందుకంటే స్వీయ క్రమశిక్షణ యొక్క నిజమైన రహస్యం, ఆయన ప్రజలమైన మనతో దేవుని సన్నిధి మరియు శక్తి ఉండటమే. అందువల్ల, అది నిజానికి దైవిక క్రమశిక్షణే—యేసు క్రీస్తుతో ఐక్యమైన దేవుని బిడ్డగా, నేను క్రీస్తు మనస్సులో పాలుపొందుచున్నట్లే (ఫిలిప్పీయులకు 2:5), నేను చేసే మరియు చెప్పే ప్రతిదాన్నీ దేవుని వాక్యం మరియు దేవుని ఆత్మ నిర్దేశించి, నియంత్రించడమే. గాక.

ఈ వ్యాసం మొదట లిగోనియర్ మినిస్ట్రీస్ (Ligonier Ministries) బ్లాగ్‌లో ప్రచురించబడింది.