క్రైస్తవ శిష్యత్వం అంటే ఏమిటి?

క్రొత్త నిబంధనలో ఉపయోగించిన “శిష్యుడు” అనే గ్రీకు పదానికి మూలార్థం “నేర్చుకునేవాడు” లేదా “అనుసరించేవాడు” . ఈ దృష్టికోణం నుండి చూసినప్పుడు, మనం క్రైస్తవ శిష్యత్వం గురించి ఆలోచించినప్పుడు, మనమడుగుతున్న ప్రశ్న ఇదే: “యేసుక్రీస్తు నుండి నేర్చుకోవడం అంటే ఏమిటి, మరియు ఆయన్ని అనుసరించడం అంటే దేన్ని సూచిస్తుంది?” ఈ ముఖ్యమైన అంశాన్ని మనస్సుకు తీసుకోవాలి. అందుకే, క్రైస్తవ శిష్యత్వంలో ఉన్న కొన్ని కీలక లక్షణాలను గురించి నేను ఇప్పుడు క్లుప్తంగా, స్పష్టంగా వివరించాలనుకుంటున్నాను.

మొదటగా, సువార్త మరియు శిష్యత్వం మధ్య బైబిల్ పరంగా చూస్తే, కచ్చితమైన, వేరు చేయబడిన విభజన ఏదీ నిలబడదని మనం అర్థం చేసుకోవాలి. మన వ్యక్తిగత జీవితాల పరిశీలనలోనూ, అలాగే పరిశుద్ధ లేఖనాలలోనూ కూడా, సువార్త విని వెంటనే శిష్యత్వం ప్రారంభమవుతుంది అని చెప్పే ఒక నిర్దిష్టమైన క్రమబద్ధమైన కాలక్రమం చాలా అరుదుగా కనిపిస్తుంది. వాస్తవానికి, తరచుగా ఈ రెండింటి మధ్య ఉన్న సరిహద్దు రేఖలు కలిసిపోయి, అస్పష్టంగా ఉంటాయి.

ఉదాహరణకు, మత్తయి 28:18-20 లో ఉన్న గొప్ప ఆజ్ఞను (Great Commission) మనం కేవలం సువార్త ప్రకటనగా మాత్రమే (తప్పుగా) పరిగణించవచ్చు. అయితే, ప్రభువైన యేసు పలికిన మాటలేమిటి? “కాబట్టి మీరు వెళ్ళి, సమస్త జనులను శిష్యులనుగా చేయుడి.” మన ప్రభువు కేవలం ప్రజలు విశ్వసించాలని పిలుపునిచ్చి, ఆ తర్వాత వారిని అలా వదిలివేయడానికి మనల్ని పంపలేదు. నిస్సందేహంగా, మనం తప్పక సువార్తను ప్రకటించాలి. కానీ గొప్ప ఆజ్ఞ (Great Commission) మనల్ని కేవలం విశ్వాసులుగా మార్చమని కాదు, ఆయనకు శిష్యులనుగా చేయమని పిలుస్తోంది.

సువార్త మరియు శిష్యత్వం మధ్య ఉన్న ఆ అపార్థాన్ని మనం తొలగించుకున్న తర్వాత, క్రైస్తవ శిష్యత్వం యొక్క లోతైన సత్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ప్రారంభిస్తాము. దీన్ని చాలా సరళమైన మాటల్లో నిర్వచించుకుంటే: క్రైస్తవ శిష్యత్వం అంటే జీవమైయున్న యేసుక్రీస్తుతో ఐక్యతలో జీవించడం (యోహాను 14:6). ఈ ప్రాథమిక నిర్వచనం నుండి మూడు కీలక లక్షణాలు మనకు స్పష్టంగా గోచరిస్తాయి.

1. క్రైస్తవ శిష్యత్వం అనేది ఒక జీవన విధానం; అది ఏదో ఒక్కసారి తీసుకునే నిర్ణయం లేదా సగం మనసుతో చేసే నిబద్ధత ఎంతమాత్రమూ కాదు.

నేడు, మన మార్కెట్లను “జీవనశైలి బ్రాండ్లు” (lifestyle brands) అని పిలువబడేవి ఆధిపత్యం చేస్తున్నాయి. ఇలాంటి సమయంలో, క్రైస్తవ శిష్యత్వం యొక్క నిజమైన జీవనశైలిని మనం అర్థం చేసుకోవాలని ప్రభువైన యేసు కోరుకుంటున్నాడు. ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే, అది శిలువ మోయుట. కాబట్టి, శిష్యత్వం అనేది సులభమైన మార్గం కాదు. యేసు మనల్ని తనను అనుసరించమని పిలిచినప్పుడు, మన పాత ఆలోచనా విధానాన్ని, పాత జీవన శైలిని మరియు మన పాత విశ్వాసాన్ని విడిచిపెట్టమని ఆయన మనకు పిలుపునిస్తున్నాడు. దేవుని అపారమైన కృప ద్వారా మాత్రమే, మనం మన పాత జీవితాన్ని సిలువ వేసి, శిలువ మోయాలనే ఈ దివ్యమైన పిలుపుకు విధేయులమవుతాము: “ఎవడైనను నన్ను వెంబడింప గోరినయెడల తన్నుతాను ఉపేక్షించుకొని, ప్రతిదినము తన సిలువను ఎత్తికొని నన్ను వెంబడింపవలెను” (లూకా 9:23).

ప్రభువైన యేసు మాటలలోని “జీవనశైలి” అంశం ఎంతగానో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది. మన పాత మార్గాలకు సంబంధించి చనిపోవడం మరియు యేసును అనుసరించడం అనేది ఒక దినదినపు నిబద్ధత – ఇదే నిజమైన జీవన విధానం. క్రైస్తవ శిష్యత్వం అనేది యేసుక్రీస్తు మనల్ని అనుసరించమని పిలవడంతో ప్రారంభమవుతుంది. ఆ పిలుపు ద్వారానే, మనం ఆయనలో నూతన జీవితాన్ని ఆనందిస్తాము. అయినప్పటికీ, ఈ నూతన జీవితం, మన పాత స్వభావ విషయాలకు ప్రతి దినము చనిపోయే అనుభవంతో నిండి ఉంటుంది.

2. క్రైస్తవ శిష్యత్వం అంటే విశ్వాసం ద్వారా నడవడం.

మరి, పునరుత్థానం చేయబడిన దేవుని కుమారుడైన యేసుక్రీస్తుపై విశ్వాసంతో జీవించడం అంటే, నిత్యజీవానికి ఆధారమైన ఆయనతో ఐక్యతలో జీవించడమే. యేసు ఇచ్చిన శిలువ మోయాలనే పిలుపును ధ్వనిస్తూ, అపొస్తలుడైన పౌలు క్రీస్తుతో మనకున్న ఐక్యతను ఈ విధంగా శక్తివంతంగా వివరిస్తున్నాడు: “ఏలయనగా మీరు మృతిపొందితిరి, మీ జీవము క్రీస్తుతోకూడ దేవునియందు దాచబడియున్నది” (కొలొస్సయులు 3:3).

విశ్వాసం అనేది దేవుని అద్భుతమైన వరం (ఎఫెసీయులకు 2:8 – 10). కాబట్టి, యేసుక్రీస్తును అనుసరించే శిష్యత్వం కేవలం దేవుని కృప ద్వారానే మరియు విశ్వాసం ద్వారా మాత్రమే ప్రారంభమై, కొనసాగుతుంది. నిజానికి, విశ్వాసమే శిష్యుని యొక్క జీవనాధారం: “విశ్వాసములేకుండ దేవునికి ఇష్టుడైయుండుట అసాధ్యము” (హెబ్రీయులకు 11:6).

3. క్రైస్తవ శిష్యత్వం అనేది వర్తమానంలో మరియు రాబోయే లోకంలోను కూడా శాశ్వతమైన జీవితానికి దారితీస్తుంది.

యేసుక్రీస్తు సువార్త ఆహ్వానం మనకు సమృద్ధియైన జీవితాన్ని అందిస్తుంది (యోహాను 10:10). శిష్యుడు ఈ లోకంలోనే, ఇప్పుడే నిత్యజీవమును అనుభవించడం ప్రారంభిస్తాడు. అదే సమయంలో, భవిష్యత్తులో మనకు సిద్ధంగా ఉన్న నిత్యజీవ వారసత్వం కోసం ఆశగా ఎదురుచూస్తాడు (మత్తయి 19:29). ఈ వర్తమాన ఆనందం మరియు నిత్యజీవము యొక్క భవిష్యత్తు అవకాశాలు సాధ్యమయ్యాయి, ఎందుకంటే మనం విశ్వాసం ద్వారా “మార్గమును, సత్యమును, జీవమును” అయిన ఆయనతో (యేసుక్రీస్తుతో) ఐక్యమై ఉన్నాము (యోహాను 14:6).

మన శిష్యత్వ ప్రయాణంలో దేవుడు మనకు ఎలా సహాయం చేస్తాడు?

ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం వెస్ట్‌మినిస్టర్ లఘు కాటేకిజం (Westminster Shorter Catechism) ప్రశ్న మరియు సమాధానం 88 లో మనకు స్పష్టంగా లభిస్తుంది. ఇది “కృప సాధనాలు” (means of grace) గురించి వివరిస్తుంది. ఆ సాధనాలు ఏవంటే: దేవుని వాక్యం, మత సంస్కారాలు (sacraments), మరియు ప్రార్థన. దేవుడు ఒక మహోన్నతమైన లక్ష్యాన్ని నెరవేర్చడానికి ఈ సాధనాలను ఉపయోగిస్తాడు కాబట్టే వీటిని కృప సాధనాలు అని పిలుస్తారు. ఆ లక్ష్యం ఏమిటంటే – మనం ప్రభువైన యేసుక్రీస్తును అనుసరించేటప్పుడు, మన జీవితాలు ఆయన స్వరూపంలోనికి పూర్తిగా మార్చబడాలి (రోమీయులకు 8:29).

ఆచరణలో చూస్తే, ఈ కృప సాధనాలలో ప్రతి ఒక్కటి క్రైస్తవ శిష్యత్వానికి అత్యంత కీలకమైనవి. వాటిలో మొదటిది: యేసుక్రీస్తు శిష్యుడు దేవుని వాక్యాన్ని లోతుగా ప్రేమిస్తాడు. అతను బైబిల్‌ను చదవడానికి, ధ్యానించడానికి మరియు దాని బోధను వినడానికి ఇష్టపడతాడు. పరిశుద్ధ బైబిలే అతనికి అత్యున్నతమైన అధికారం అవుతుంది, మరియు అతని జీవితమంతా దాని బోధకు పూర్తిగా లోబడి నడుచుకుంటుంది.

రెండవది, యేసుక్రీస్తు శిష్యుడు బాప్టిజం మరియు ప్రభువు బల్ల (లేదా పరిశుద్ధ సహవాసం) అనే మత సంస్కారాలలో క్రమంగా పాల్గొంటాడు. క్రీస్తు తన సంఘానికి వీటిని వారి ఆత్మీయ పోషణ కోసం దయచేశాడు. బాప్టిజం శిష్యులుగా మన ప్రారంభాన్ని సూచిస్తుంది, అయితే ప్రభువు బల్ల మనకు ఈ ఆధ్యాత్మిక మార్గంలో పరలోక పోషణను అందిస్తుంది. అయితే, శిష్యుడు ఆ సంస్కారాలలోనే ప్రత్యేకంగా విశ్వాసం ఉంచడు. బదులుగా, ఇతర క్రైస్తవులతో సహవాసంలో వాటిని సరిగ్గా ఉపయోగిస్తున్నప్పుడు, విశ్వాసం ద్వారా మరియు పరిశుద్ధాత్మ ద్వారా ఆయన క్రీస్తులో దేవుని కృపను అందుకుంటాడు.

మూడవది, యేసుక్రీస్తు శిష్యుడు క్రమంగా ప్రార్థిస్తాడు. నూతనంగా విశ్వసించిన అపొస్తలుడైన పౌలు గురించి చెప్పబడినట్లుగానే, నిజమైన శిష్యులందరి గురించి కూడా ఇదే చెప్పవచ్చు: “ఇదిగో, అతడు ప్రార్థన చేయుచున్నాడు” (అపొస్తలుల కార్యములు 9:11). ప్రార్థనలో, శిష్యుడు పరిశుద్ధాత్మ శక్తితో, కుమారుడైన క్రీస్తు మధ్యవర్తిత్వం ద్వారా తన పరలోకపు తండ్రితో అత్యంత సన్నిహితమైన సహవాసం పొందుతాడు.
క్రైస్తవ శిష్యత్వం అనేది దేవుని కృపాపూర్వకమైన ఎంపికతో ప్రారంభమై, ఆరంభం నుండి అంతం వరకు త్రిత్వ దేవునిచేత (Father, Son, and Holy Spirit) పోషింపబడుతుంది. అందుకే, ఒక శిష్యుని జీవితం మహిమాన్వితమైనది. యేసుక్రీస్తు కంటే శ్రేష్ఠమైన గురువు ఇంకెవరున్నారు? నిత్యజీవం కంటే గొప్ప వరము ఏదైనా ఉందా? మనకు ప్రభువు అనుగ్రహించిన కృపా సాధనాల కంటే మించిన పోషణ ఉంటుందని మనం ఊహించగలమా? క్రైస్తవ శిష్యత్వం అంటే, పాపం నాశనం చేసిన ఈ లోకంలో, నిజంగా జీవించబడవలసిన జీవితం ఇదే. కాబట్టి, మనం యేసుక్రీస్తును అనుసరిస్తున్నప్పుడు, అపొస్తలుడైన పౌలు చెప్పినట్లు: “వాగ్దానము చేసినవాడు నమ్మదగినవాడు గనుక మన నిరీక్షణ విషయమై మన మొప్పుకొనినది నిశ్చలముగా పట్టుకొందము” (హెబ్రీయులకు 10:23).

ఈ వ్యాసం మొదట లిగోనియర్ మినిస్ట్రీస్ బ్లాగ్‌లో ప్రచురించబడింది.