ప్రార్థన కూటముల శక్తి

2 కొరింథీయులకు 1:11లో ఒక చక్కని చిన్న వాక్యాంశం ఉంది: “మీరు కూడా ప్రార్థన ద్వారా మాకు సహాయం చేయాలి.” ఎన్ఐవి (NIV) అనువాదం దీనిని, “మీరు మీ ప్రార్థనల ద్వారా మాకు సహాయం చేస్తున్నారు” అని పేర్కొంది.

2 కొరింథీయులకు 1వ అధ్యాయంలోని ఈ వచనం, క్రైస్తవ జీవితం మరియు పరిచర్యలో ఎదురయ్యే శ్రమల సందర్భానికి సంబంధించినది. తన ఇతర పత్రికలన్నింటిలో కంటే ఈ పత్రికలో పౌలు తన పాఠకులకు తన అంతరంగాన్ని మరింత ఎక్కువగా ఆవిష్కరించుకున్నాడు. “కనికరము చూపు తండ్రి” మరియు “సమస్తమైన ఆదరణను అనుగ్రహించు దేవుని” (2 కొరింథీయులకు 1:3) నుండి తాను పొందిన ఆదరణ గురించి ఆయన ఇందులో ప్రస్తావించాడు.

తాను భరించగలిగే శక్తికి మించిన తీవ్రమైన ఒత్తిడి మధ్యలో ఉన్నప్పుడు, దేవుడు అతనికి బలాన్ని ప్రసాదించాడు. అతను తన సహన శక్తిని పూర్తిగా కోల్పోయి, తన పరిమితులకు చేరుకున్నాడు; చివరికి తన ప్రాణం మీద కూడా ఆశ వదులుకునేంత నిరాశకు గురయ్యానని అతను పేర్కొన్నాడు. ఒక క్రైస్తవుడు ఇలా మాట్లాడటం సముచితం కాదని కొందరు భావించవచ్చు, కానీ ఆ అపొస్తలుడు చాలా ఎక్కువ వాస్తవికముగా ఉన్నాడు.

ప్రతి క్రైస్తవుని జీవితంలోనూ, “ఏం చేయాలో నాకు తెలియదు, ఇక ముందుకు సాగగలనో లేదో కూడా తెలియదు” అని అనిపించేలా చేసే క్లిష్ట పరిస్థితులు ఎదురవుతుంటాయి. రక్తస్రావ సమస్యతో బాధపడుతూ యేసును కలిసిన ఆ స్త్రీ గురించి ఆలోచించండి: ఆమె ఎన్నో ఏళ్లుగా ఆ సమస్యతో పోరాడింది, వైద్యుల కోసం చాలా డబ్బు ఖర్చు చేసింది, కానీ వారి చికిత్స వల్ల ఆమె పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. ఆ సమయంలో ఆమె జీవితంపై ఆశ వదిలేసుకునే పరిస్థితికి రాలేదా?

మన తోటి క్రైస్తవులు ఎదుర్కొంటున్న కష్టాల గురించి ఆలోచించండి: తీవ్రమైన దుఃఖంతో పోరాడుతున్నవారు, వివాహం చేసుకోవాలన్న ఆశలు నెరవేరనివారు, కోలుకునే సూచనలేవీ కనిపించకుండా అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న బంధువులు ఉన్నవారు, అలాగే పిల్లలను ప్రసాదించమని దేవుణ్ణి ప్రార్థించినా ఫలితం లేకపోయినవారు. అపొస్తలుడైన పౌలు కూడా ఎంతటి వేదనకు గురయ్యాడంటే, తన హృదయంలో మరణ శిక్ష విధింపబడినట్లుగా ఆయన భావించాడు.

పౌలు తన జీవితం గురించి, తాను అనుభవించిన కష్టాల గురించి ఆలోచిస్తూ, అవన్నీ దేవుని సర్వాధికార నియంత్రణకు వెలుపల జరిగినవి కాదని అంటాడు. అవి యాదృచ్ఛికంగా సంభవించినవి కావు; మనం మన మీద కాకుండా, మృతులను లేపే దేవుని మీద ఆధారపడేలా ఉండటానికే అవి జరిగాయి.

పౌలు విషయంలో, క్రైస్తవ పరిచర్యకు సంబంధించిన ఒత్తిళ్లు మరియు శ్రమలే అతన్ని తీవ్రమైన క్లిష్ట పరిస్థితికి నెట్టివేసాయి. ఆ క్లిష్ట దశలోనే, తన సొంత శక్తిసామర్థ్యాలతో ఆ పరిస్థితిని అధిగమించడం సాధ్యం కాదని అతను గ్రహించాడు; దానికి బదులుగా, దేవుని శక్తిపై ఆధారపడటం ద్వారా అతను ఆ పరిస్థితిని ఎదుర్కోగలిగాడు.

మనపైనే మనం ఆధారపడాలనే నిరంతర ప్రలోభం గురించి మనకు పూర్తిగా అవగాహన ఉందో లేదో నాకు తెలియదు. అనేక విధాలుగా, ఇది క్రైస్తవ జీవితంలో ఒక గొప్ప పోరాటం. మన పూర్ణ హృదయంతో ప్రభువును నమ్ముకోవాలని, మన స్వంత తెలివితేటలపై ఆధారపడకూడదని (సామెతలు 3:5) ప్రతిరోజూ మనకు మనమే గుర్తుచేసుకోవడం ఒక నిరంతర పోరాటం. తగినంతగా ప్రయత్నిస్తే లేదా తగినంత సంకల్ప బలాన్ని కూడగట్టుకుంటే నేను ఆ పనిని సాధించగలననే అబద్ధాన్ని నేను నమ్ముతుంటాను.

క్రైస్తవ జీవితంలో గొప్ప హంతకుడు సందేహం కాదు. కొన్నిసార్లు సందేహించడం చాలా మంచిది. మనం సందేహాలను సరిగ్గా ఎదుర్కొంటే, అవి మన విశ్వాసాన్ని బలపరుస్తాయి. మన విశ్వాసాన్ని నాశనం చేసేది స్వీయ-ఆధారం.

శోధనలు, ప్రలోభాలు మరియు పోరాటాల యొక్క ఉద్దేశ్యాలలో ఒకటి, మనపై మనం ఆధారపడకూడదని మనకు గుర్తుచేయడమే. శక్తిమంతుడైన దేవుడు ఒకడు ఉన్నాడు; ఆయన సర్వశక్తి సమాధిలోకి చొచ్చుకొనిపోయి మృతులను లేపగలదు. శోధనలు మన జీవితాల్లోకి వచ్చి, మన స్వీయ-ఆధారమనే బుడగను పగలగొడతాయి. మన క్రైస్తవ జీవితాలలో మాటిమాటికీ, ప్రభువు మాత్రమే అంతా చేయగలడని తెలుసుకోవడానికి మనం దేవునిపైనే ఆధారపడవలసి వస్తుంది.

2 కొరింథీయులకు 1వ అధ్యాయంలో, బలహీనతలోనే దేవుని శక్తి వ్యక్తమవుతుందనే తన లేఖలోని ప్రధానాంశాన్ని పౌలు అప్పుడే ప్రస్తావిస్తూ, ఆ క్రమములో ఆ సంఘం యొక్క ప్రార్థనలు తనకు ఎంతగానో సహాయపడ్డాయని కూడా పేర్కొన్నాడు. దేవుని సర్వాధిపత్యంలో, దేవుని ప్రజల ప్రార్థనలే ఆయన నిలకడగా కొనసాగేలా చేశాయి.

ప్రార్థన విషయానికి వస్తే మనం తరచుగా వ్యక్తిగతంగా ఆలోచిస్తుంటాం, కానీ దేవుని ప్రజల సామూహిక ప్రార్థనలు తనకు ఎంతో సహాయపడ్డాయని పౌలు ఇక్కడ చెబుతున్నారు. కొరింథులోని సంఘం కలిసి ప్రార్థించినప్పుడు (మూల భాషను బట్టి ఇది ఏకవచనం కాదు, బహువచనమని తెలుస్తోంది), వారి ప్రార్థనలు ఆయనకు ఆశీర్వాదకరంగా మారాయి; తద్వారా పౌలు మరియు ఆయన సహచర సేవకుల విషయంలో అనేకులు కృతజ్ఞతలు చెల్లించే పరిస్థితి ఏర్పడింది.

సంఘంగా ప్రార్థించడం గొప్ప ప్రోత్సాహం. ఒక పరిస్థితి గురించి నిస్సహాయంగా భావిస్తూ, “నేను చేయగలిగిందల్లా ప్రార్థించడమే,” అని అనుకోవడం నా గొప్ప బలహీనతలలో ఒకటి. అది ఏదో రెండవ ఉత్తమమైనది అన్నట్లుగా నేను ఆలోచిస్తాను. మనం తరచుగా సహాయం చేయాలని కోరుకుంటాము, మరియు మనం అలా చేయగల సందర్భాలు కూడా చాలా ఉంటాయి. కానీ తరచుగా నేను, “నేను చేయగలిగిందల్లా ప్రార్థించడమే,” అని అనుకుంటూ ఉంటాను. మన ప్రార్థనలు సహాయపడతాయని మనం గ్రహించాలి. మన ప్రార్థనల వలనే మన సహోదర సహోదరీలు దేవుని సార్వభౌమాధికారంలో ముందుకు సాగుతారు.

ఒక సంఘంగా మన ప్రార్థనల శక్తిని—అంటే మన ప్రార్థనలు ఒకరికొకరు అండగా నిలుస్తాయని, సహాయపడతాయని మరియు ఒకరినొకరిని  కాపాడుతాయని—మనం గ్రహించగలిగితే, కష్టాల్లో ఉన్న క్రైస్తవుల కోసం ప్రార్థించడానికి అది మనల్ని ప్రోత్సహిస్తుంది. ఈ వచనం గురించి బోధకుడు మరియు రచయిత అయిన జెఫ్రీ విల్సన్ ఇలా అంటారు: “మనకు ఎలాంటి పాత్ర లేని ఒక నాటకానికి మనం కేవలం ఖాళీగా చూసే ప్రేక్షకులము మాత్రం కాదు.”

మనం ప్రార్థన కూటంలో సమావేశమైనప్పుడు, దేవుని సంకల్పాలలో పాలుపంచుకుంటాము. ఇందులో ఒక గొప్ప మర్మం దాగి ఉంది; అయితే మన ప్రార్థనలు క్రీస్తునందున్న మన సహోదర సహోదరీలకు సహాయపడతాయి మరియు దేవుని నిత్య సంకల్పాలను నెరవేర్చడానికి ఉపయోగపడతాయి.

ఈ వ్యాసం మొదట లిగోనియర్ మినిస్ట్రీస్ (Ligonier Ministries) బ్లాగ్‌లో ప్రచురించబడింది.